முத்தம் என்பது ஒரு பெயர்ச்சொல்.
முத்தம் என்பது நாம் ஒருவர் மீது செலுத்தும் வன்முறை.
முத்தம் என்பது ஒருவர் மீது நமது இருப்பை நினைவூட்ட நாம் செலுத்தும் ஒரு ஏகபத்தியச் செயல்; அல்லது, “நான் உனக்காக இருக்கிறேன்” என்று நம்ப வைக்கும் ஒரு நாடகம்.
முத்தம் என்பது எப்பொழுதோ நடக்கப்போகும் ஒரு கொலைக்கான ஆரம்பம்.
முத்தம் என்பது அடுத்த நொடி நடக்கவிருந்த ஒரு தற்கொலைக்கான முடிவு.
கவிதா ஒருமுறை என்னிடம் சொன்னது போல், “முத்தத்தை வெறும் முத்தமாக மட்டும் பார்ப்பவர்களின் வாழ்க்கை அந்தளவு Complicated-ஆக இல்லை.”
வாழ்க்கையில் கவலையே இல்லாதவன் ஒரு காதல் கவிதை எழுதுகிறான்.
வாழ்க்கையில் கவலையே இல்லாத இன்னொருவன் அந்தக் காதல் கவிதையைப் படித்து, ஒரு காதலியைத் தேடுகிறான். ஒரு கட்டத்தில் ஏமாற்றத்தால் கதறி அழுகிறான்.
பல நாட்களுக்குப் பின், முன்னவனும் பின்னவனும் ஒரு மதுபான விடுதியில் சந்திக்க நேர்ந்தது. நம்மைப் போலவே அவர்களுக்கும் யார் முன்னவன், யார் பின்னவன் என்ற குழப்பம் ஏற்பட, ஒரு நிம்மதியுடன் இருவரும் ரயிலே வராத தண்டவாளத்தில் தலை வைத்து படுத்து உறங்கினர்.
திருமணமான ஒருவன் தனது 35-வது வயதில் முதல் முறையாக ஒரு காதல் கவிதை எழுதியபோது, இந்தச் சமூகம் அவன் மீது முதல் சந்தேகப் பார்வையை வைத்தது.
முதலில் அவனுக்கு ஒரு காதலி இருப்பதாகச் சொல்லப்பட்டது. பின்னர், அவளுக்குத் திருமணமாகி இரண்டு குழந்தைகள் இருப்பதாகக் கதை கோர்க்கப்பட்டது. அவன் தனது பத்தாவது காதல் கவிதையை எழுதியபோது, அவள் அவனுடைய பழைய கல்லூரிக் காதலி என்றும், அவளுடைய கணவன் இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்னர் விபத்தில் இறந்துவிட்டதாகவும் ஒரு உபகதை சேர்க்கப்பட்டது.
யாரோ ஒருவன் எழுதும் கவிதையால், யாரோ ஒருத்தியின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கை விவாதத்திற்கு உட்படுவதை எண்ணி, இந்தச் சமூகத்தைச் சபித்துக்கொண்டே டாஸ்மாக் பாரில் அன்றைய காதல் கவிதையை எழுதி முடித்தான்.
பின்னர், “வீட்டுக்கு வரும்போது அண்ணாச்சி கடையில் ஒரு பாக்கெட் தோசை மாவு வாங்கி வர வேண்டும்” என்று மனைவி சொன்னதை மீண்டும் ஒருமுறை நினைவுபடுத்திக்கொண்டான்.
