ஹலோ

மன்னியுங்கள்…
உங்கள் கொண்டாட்டங்களின் நடுவில்
என்னால் கைதட்ட முடியவில்லை.
உங்கள் முகங்களில் தெரியும் மகிழ்ச்சி,
என் மனதில் மட்டும்
ஒரு கனமான அமைதியை விட்டுச் செல்கிறது.

நீங்கள் இதை வெற்றி என அழைக்கிறீர்கள்;
நான் இதை
வரலாறு தவறாக திரும்பும் தருணம் என பார்க்கிறேன்.
உண்மைகள் தோற்கும் போது,
பிம்பங்கள் அரியணை ஏறும் போது,
கூட்டத்தின் சத்தம் கூட
உங்களுக்கு பாடலாகவே கேட்கிறது.

இன்று ஏற்றப்பட்ட இந்த விளக்குகள்
நாளை எதை எரிக்கப் போகின்றன என்று தெரியவில்லை.
எதையும் எரிக்காமல் இருக்கவே
நானும் விரும்புகிறேன்.

ஆனால்
நமது விருப்பப்படி எல்லாம் நடந்திருந்தால்,
இந்த பதிவு எழுத வேண்டிய அவசியமே
இருந்திருக்காது அல்லவா?